Protestantyzm
Z Wikipedii
| Protestantyzm | |
| Główna religia | Chrześcijaństwo |
| Czas założenia | XVI wiek |
| Wyznanie macierzyste | Kościół katolicki |
| Założyciel | Marcin Luter |
| Klasyfikacja religii | |
Protestantyzm — jedna z głównych gałęzi chrześcijaństwa , podsłuchy obok katolicyzmu i prawosławia , działki w szczawnicy na którą składają się wyznania religijne powstałe na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych wystąpieniem Marcina Lutra w XVI wieku oraz ruchów przebudzeniowych w łonie macierzystych wyznań protestanckich w kolejnych stuleciach.
Podstawowe założenia teologii protestanckiej zostały wyrażone w pięciu zasadach protestantyzmu , szkoły policealne które obowiązują we wszystkich kościołach chrześcijańskich należących do tej gałęzi chrześcijaństwa. Są to:
- sola scriptura – jedynie Pismo Święte stanowi autorytet w sprawach wiary i praktyki chrześcijańskiej, sypialnie
- solus Christus – jedynie Jezus Chrystus , depilacja laserowa jako prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek, suknie ślubne jest pośrednikiem między nimi obojga, pozycjonowanie i optymalizacja
- sola gratia et sola fide – jedynie łaska Boża jest podstawą usprawiedliwienia grzesznika poprzez wiarę i niezależnie od jego uczynków, fotele z masażem
- soli Deo gloria – jedynie Bóg jest godzien oddania mu czci przez stworzenie.
Obecnie w łonie protestantyzmu występują dwa zasadnicze nurty: ewangelicyzm (m.in. luteranie i kalwini ) oraz ewangelikalizm (m.in. baptyści i zielonoświątkowcy ).
Na świecie żyje obecnie 800 milionów protestantów, monitoring co stanowi 13 procent populacji świata. Stawia to protestantyzm na drugim miejscu po katolicyzmie , stoły pod względem liczby zrzeszonych w tym nurcie chrześcijan [1] .
Spis treści |
[ edytuj ] Etymologia terminu protestantyzm
Termin „protestantyzm” pochodzi od protestu złożonego przez luteranów 6 księstw i 14 miast w 1529 roku podczas sejmu Rzeszy w Spirze przeciw uchwale zabraniającej przechodzenia na luteranizm.
[ edytuj ] Prereformacja
Ze względu na dużą zbieżność głównych założeń XVI-wiecznej reformacji z postulatami wcześniejszych ruchów o podobnym charakterze, sypialnie lecz występujących na mniejszą skalę, szczawnica mianem protestantyzmu można określić także te przejawy jawnego przeciwstawiania się doktrynom i elementom tradycji Kościoła Rzymskiego na przestrzeni dziejów, kamery które cechowała ta sama myśl teologiczna. Chodzi tu w szczególności o waldensów oraz husytów , szczawnica których część przyłączyła się do Reformacji mając identyczne poglądy w kwestiach postrzeganych jako kluczowe dla protestantów:
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- przyjęcie zasady nadrzędności Pisma Świętego nad Tradycją ;
- uznanie Jezusa Chrystusa za jedynego pośrednika między Bogiem a ludźmi;
- odrzucenie sukcesji apostolskiej ;
- przyjęcie zasady powszechnego kapłaństwa wszystkich wierzących ;
- zaniechanie jednego lub więcej elementów kultu uznawanych w protestantyzmie za heterodoksyjne np.: kult obrazów , 436xayyal8 kult relikwii , Zakopane apartamenty kult zmarłych , kult Marii , ideę transsubstancjacji , kult świętych miejsc.
Teologia protestancka zawsze podkreślała główne doktryny biblijne odnośnie boskości Chrystusa, jego narodzenia z dziewicy, śmierci za grzechy ludzkości, zmartwychwstania w ciele, wniebowstąpienia oraz powtórnego przyjścia. Podkreślano także konieczność łaski Bożej i Ducha Świętego do prowadzenia świętego życia.
Powyższe cechy odróżniały więc protestantów od herezji znanych w pierwszych wiekach chrześcijaństwa, gdyż w zdecydowanej większości przypadków uznawali oni wyznanie wiary Soboru Nicejskiego I z 325 roku. Z tejże racji katarów nie można traktować jako wyznania o charakterze protestanckim, jak to ma miejsce w przypadku waldensów. Z drugiej strony, charakterystyczne postulaty protestantów czynią ich nurtem chrześcijaństwa w pełni odrębnym od katolicyzmu a różnice są znacznie bardziej widoczne niż ma to miejsce w przypadku prawosławia czy anglikanizmu (mimo iż anglikanizm , zgodnie z zasadami Symboliki, jest powszechnie uznawany za wyznanie protestanckie należy zaznaczyć, iż w początkach swego istnienia był kościołem narodowym i stał w opozycji do pozostałych nurtów chrześcijaństwa – anglikanie, głównie z powodów politycznych, prześladowali zarówno katolików jak i protestantów).
[ edytuj ] Wigilancjusz
Dzieje myśli protestanckiej są tak stare jak dzieje Powszechnego Kościoła Rzymskiego. Od chwili, gdy chrześcijaństwo przyjęło swoją upolitycznioną formę oraz specyficzną organizację pod prymatem Rzymu w obrębie kościoła katolickiego zaczęli pojawiać się ludzie, którzy sprzeciwiali się wprowadzaniu oraz narzucaniu różnego rodzaju doktryn faworyzowanych przez biskupów rzymskich.
Wigilancjusz, żyjący na przełomie IV i V wieku był prezbiterem w Akwitanii (Galia). Otwarcie sprzeciwiał się kultowi relikwii i modlitwom do zmarłych męczenników, nocnym czuwaniom w bazylikach w oczekiwaniu na działanie zmarłych świętych, skrajnemu promowaniu celibatu duchownych oraz zaniedbywaniu ubogich wierzących z Jerozolimy. Jego opinie spowodowały ostry atak ze strony Hieronima , który wyzwał go od 'wariatów' (Przeciw Wigilancjuszowi, 5) [2] oraz dziwił się, że jego biskup nie wydał go [w domyśle: szatanowi lub władzy świeckiej] na zniszczenie ciała (List CIX, 2) [3] . Praktyka wydawania chrześcijan szatanowi na zatracenie ciała (czyli tzw. ekskomunika), aby poprzez choroby, ubóstwo czy nieszczęśliwe przypadki doprowadzić drastycznie błądzącego chrześcijanina do pokuty była stosowana jedynie wobec niepokutujących grzeszników i heretyków znajdujących się w Kościele (Mateusza 18:15-18; 1 Koryntian 5:5; 1 Tymoteusza 1:20; 2 Tymoteusza 2:17). Oznaczała ona wykluczenie danej osoby spośród grona wierzących za poważne wykroczenia przeciwko nauce Ewangelii. Przypadki te były tak skrajne, że Nowy Testament rzadko o nich wspomina. Gwałtowna reakcja Hieronima wskazuje na początki uznawania tradycji katolickiej na równi z Pismem Świętym, gdyż biorąc pod uwagę samą naukę apostolską rację należałoby przypisać Wigilancjuszowi, którego poglądy św. Hieronim uznał za bardzo niebezpieczne herezje.
[ edytuj ] Klaudiusz, biskup Turynu
Kościoły Piemontu oraz Lombardii przez długi czas, aż do XI wieku, utrzymywały swą tradycyjną niezależność od Rzymu , o czym świadczy chociażby starożytna liturgia ambrozjańska używana do dziś w Mediolanie . W pierwszej połowie IX wieku biskupem Turynu został Klaudiusz związany z dworem Karola Wielkiego . Podjął on zdecydowaną walkę z kultem obrazów i relikwii oraz z doktryną głoszącą zbawienie z uczynków. Podobnie jak wiele wieków później Marcin Luter, wierzył w usprawiedliwienie oparte wyłącznie o wiarę w Jezusa Chrystusa. Twierdził, że kościół nie jest nieomylny, kwestionował sens modlitwy za zmarłych, nie uznawał tradycji na równi z Pismem Świętym oraz wierzył w symboliczny charakter Eucharystii . Był przeciwny pielgrzymkom do Rzymu oraz podważał papieski autorytet, twierdząc, iż samo zajmowanie tego apostolskiego urzędu nie czyni nikogo następcą Piotra , gdyż ważne są apostolskie uczynki a nie sam urząd. Dungal, teolog sprzyjający papieżowi , nieustannie oskarżał Klaudiusza o propagowanie herezji Wigilancjusza (zob. wyżej). Przez niektórych Klaudiusz nazywany jest pierwszym protestanckim reformatorem, zaś wielu badaczy widzi w nim jednego z prekursorów waldensów . [4]
[ edytuj ] Piotr Waldo i "ubodzy z Lyonu"
W roku 1173 kupiec lyoński, Piotr Waldo , w czasie wielkiego głodu, pod wpływem lektury Ewangelii rozdał część swego majątku ubogim pozostawiając resztę żonie i córkom. Następnie podjął działalność wędrownego kaznodziei głosząc potrzebę ubóstwa oraz występując przeciwko grzechom pospólstwa i kleru, czym pozyskał licznych naśladowców. Waldo i jego zwolennicy sprzeciwiali się istniejącej hierarchii kościelnej, wyłącznemu prawu duchownych do nauczania w sprawach wiary, kultowi relikwii, świętych i obrazów, a także sprzedawaniu odpustów i przymusowym dziesięcinom na rzecz Kościoła rzymskiego. Byli przeciwni stosowaniu wszelkiej przemocy, w tym prowadzeniu wojen oraz karze śmierci. [5] Za podstawę doktryny uznawali wyłącznie Pismo Święte (przetłumaczone na życzenie Valdèsa na język prowansalski), co razem z ich pozostałymi postulatami czyniło z nich prekursorów Reformacji. Po 1184 Kościół rzymskokatolicki ostro wystąpił przeciwko waldensom, w wyniku czego zostali niemal całkowicie wytępieni przez Inkwizycję . Część z nich pojednała się z Kościołem rzymskim, zaś radykalna grupa lombardzka połączyła się później z humiliatami, braćmi czeskimi , husytami czy kalwinami . Pomimo intensywnych prześladowań gminy waldensów zdołały przetrwać w wysoko położonych rejonach Włoch i Szwajcarii, gdzie istnieją do dnia dzisiejszego. [6]
[ edytuj ] Jan Wiklef i lollardowie
John Wycliffe , duchowny i teolog katolicki, kierownik katedry teologii uniwersytetu w Oksfordzie znany jest głównie jako inicjator pierwszego tłumaczenia całej Biblii na język angielski. Wystąpił przeciwko prymatowi papieży, niezbędności kapłanów jako pośredników między człowiekiem a Bogiem umożliwiających osiągnięcie zbawienia, konieczności wyznawania wszystkich grzechów kapłanom, przepychowi i bogactwu kleru, zakonom i przymusowemu celibatowi księży, kultowi relikwii, obrazów i świętych oraz sensowi odbywania pielgrzymek. Zaatakował również jeden z głównych dogmatów Kościoła rzymskiego – naukę o transsubstancji, wg której chleb i wino zostają przemienione w ubóstwione ciało Jezusa dzięki czemu spożywający Eucharystię, będącą wcieleniem bóstwa, mogą utrzymywać łączność z Chrystusem, zaś On sam może być obecny w ich życiu.
Część studentów z Oksfordu, wędrując po dwóch jako kaznodzieje, rozniosła naukę Wiklefa po całej Anglii, gdzie nazwano ich lollardami. Potępieni przez Kościół rzymskokatolicki w 1377 i 1382 byli prześladowani, szczególnie po roku 1400 za czasów Henryka IV , zdziesiątkowani zdołali jednak przetrwać w ukryciu aż do czasów reformacji. [7]
[ edytuj ] Jan Hus i husytyzm
[ edytuj ] Girolamo Savonarola
Savonarola był i pozostaje postacią dosyć kontrowersyjną, jako że nawet sam Kościół rzymski do dziś nie może się zdecydować czy określać go mianem świętego czy heretyka. W swych działaniach stał się wyraźnym prototypem Jana Kalwina , przez co część protestantów postrzega w nim prekursora reformacji.
Dominikanin i od 1491 przeor klasztoru San Marco we Florencji uczynił z Biblii przewodnią księgę swojego życia. Zrażony rozpustą i skandalami włoskiego kleru i papiestwa już w 1475 roku w wierszu De Ruina Ecclesia nazwał Kurię Rzymską mianem 'fałszywej, dumnej prostytutki.' Po obaleniu Medyceuszy w 1494 stanął na czele teokratycznej republiki we Florencji, która w dużym stopniu przypominała późniejsze rządy Kalwina w Genewie . Savonarola swoimi prostymi, lecz charyzmatycznymi kazaniami wymógł na mieszkańcach Florencji zmianę stylu życia, zerwanie z hazardem, rozwiązłością, pogonią za władzą i bogactwem, pogaństwem i świeckim intelektualizmem. Rządy, choć demokratyczne, były jednak nadzwyczaj surowe dla przeciwników reformy (stosowanie kary śmierci). Papież Aleksander VI oskarżany przez Savonarolę o liczne występki moralne i ateizm rzucił na niego ekskomunikę i zażądał wydania kaznodziei od Wielkiej Rady rządzącej teokratyczną republiką. Ostatecznie do procesu doszło w samej Florencji. Savonarolę wielokrotnie torturowano, aby ostatecznie wymóc na nim przyznanie się do zarzucanych mu czynów, jednakże on sam odwołał później te zeznania. 23 maja 1498 Savonarola i jego najbliżsi współpracownicy zostali spaleni na stosie po uprzednim uduszeniu za herezję, schizmę i bunt przeciwko władzy kościelnej. [8]
[ edytuj ] Reformacja i protestantyzm
Główną cechą wyznań protestanckich jest uznanie Jezusa Chrystusa za jedynego pośrednika między Bogiem a ludźmi (zasada Solus Christus), odrzucenie tradycji przyjmowanej przez katolicyzm jako równorzędną z Pismem Świętym podstawę wiary (zasada Sola Scriptura), przyjęcie, że podstawą zbawienia jest łaska (zasada Sola Gratia), przyjmowana przez wiarę, a nie przez dobre uczynki albo praktyki religijne (zasada Sola Fide). Ponadto protestanci odrzucali odpusty , doktrynę czyśćca , kult maryjny i świętych , celibat księży, władzę papieską i liturgię w języku łacińskim .
Dyskusje wśród teologów protestanckich dotyczyły m.in. znaczenia sakramentu eucharystii (realnego czy symbolicznego), predestynacji bądź udziału woli w zbawieniu ( arminianizm czy kalwinizm), charakteru sakramentu chrztu (chrzest wiernych czy chrzest niemowląt), ustroju kościoła (episkopalizm, prezbiterianizm i kongregacjonizm). Spory te doprowadziły do wykrystalizowania się szeregu nurtów i różnorodności w łonie protestantyzmu.
Luteranizm oparty o nauczanie Marcina Lutra objął głównie środkowe, wschodnie i północne Niemcy , Danię , Szwecję , Norwegię i Islandię , również Finlandię , Łotwę i Estonię , a także północne i zachodnie rejony Czech i południowo-wschodnią Austrię . Nauka Jana Kalwina (kalwinizm) opanowała większość obszaru Szwajcarii , Holandii i wschodnie Węgry oraz przyczyniła się do uformowania się doktryny angielskich purytanów , szkockich prezbiterian oraz francuskich hugenotów . Trzecim nurtem reformacji był anabaptyzm łączący zasadę chrztu wyznawców z radykalizmem społecznym. Doprowadziło to do tzw. wojen chłopskich w Niemczech i powstania komunistycznej wspólnoty w Münster , ale ekscesy tego ruchu spowodowały jego wytępienie w Europie (anabaptyści, którzy przyjęli zasadę pacyfizmu – mennonici , huteryci i amisze – wypędzani z różnych krajów osiedli w końcu w USA ).
Kształt reformacji angielskiej nadał król Henryk VIII , który zachował episkopalny ustrój Kościoła i wiele zasad katolickich. Tożsamość anglikańska opiera się w większym stopniu na wspólnej liturgii przy dużej wstrzemięźliwości w rozstrzyganiu problemów teologicznych. Połowiczność reformacji angielskiej i jej odgórny charakter spowodował, że w Anglii powstawały ciągle nowe społeczności pogłębiające reformację – purytanie, baptyści, metodyści , kwakrzy , darbyści . Władcy Anglii chętnie pozbywali się dysydentów z Kościoła Anglii ułatwiając ich przesiedlanie się do kolonii amerykańskich, co stało się przyczyną pluralistycznego i (z konieczności) tolerancyjnego charakteru protestantyzmu w USA.
W Niemczech duży wpływ na protestantyzm miał ruch pietystyczny oraz próby unii kalwinów i luteran ( ewangelickie kościoły unijne ).
[ edytuj ] Protestantyzm współcześnie
Protestantyzm można podzielić na dwie zasadnicze grupy: Ewangelicyzm i Ewangelikalizm
[ edytuj ] Ewangelicyzm
[ edytuj ] Ewangelikalizm
- Kościoły Chrystusowe
- Adwentyzm
- Baptyzm
- Kwakrzy
- Mennonici
- Pentekostalizm (zielonoświątkowcy)
- Salwacjonizm
oraz ogromna liczba mniejszych wyznań i mniej znaczących oraz niezależnych społeczności (kościołów, zborów) lokalnych. Rozbicie protestantyzmu było jednym z najważniejszych powodów powstania ruchu ekumenicznego . Obecnie jednak najważniejszy podział w łonie protestantyzmu przebiega w poprzek wymienionych wyznań i dzieli go na konserwatystów przyjmujących nieomylność Biblii, tradycyjną etykę seksualną oraz tzw. "konserwatywne" poglądy oraz liberałów przyjmujących historyczny charakter Biblii i doktryn, ordynowanie do pozycji duchownego kobiet. Występują też społeczności umiejscawiające się pomiędzy tymi dwoma biegunami, aczkolwiek zdecydowanie bliżej bieguna nieliberalnego (teologicznie i w sferze moralności są one całkowicie nieliberalne, pozwalając jednak np. na ordynowanie kobiet) – ich wybitni liderzy lub autorytety to m.in. Oral Roberts i nieżyjący już Kenneth E. Hagin . Rosnące znaczenie w protestantyzmie mają też ruchy ponadwyznaniowe takie jak " Promise Keepers " czy kaznodzieje telewizyjni.
Przynależność do protestantyzmu niektórych grup jest przedmiotem kontrowersji – podobnie jak przynależność do chrześcijaństwa. Często odmawia się tej nazwy wyznaniom antytrynitarnym (zaprzeczającym, że Jezus Chrystus jest Bogiem, bądź głoszącym, że jest On jedynym Bogiem w pełni tożsamym z Ojcem i Duchem Świętym w jedno- a nie trójosobowym istnieniu; to drugie podejście do protestantyzmu jest już raczej zaliczane bezdyskusyjnie, choć traktowane jako nieortodoksyjne). Niektóre z tych wyznań powstały w wyniku Reformacji, bądź zostały utworzone z wyznań protestanckich – jak Bracia polscy , Świadkowie Jehowy (odrzucani przez protestantów z powodu negowania boskości i kultu Chrystusa), chrystadelfianie , czy unitarianie . Wiele też przemawia za wykreśleniem z wyznań protestanckich mormonów , wyrosłych z opozycji do grup protestanckich. Dyskutowana jest także przynależność do reformacji adwentystów , anglikanów, kwakrów, scjentystów – są to jednak sprawy wielce kontrowersyjne i budzące wiele emocji.
W protestantyzmie wyróżnia się również kościoły ewangelikalne (ewangeliczne), zwane również kościołami wolnymi w odróżnieniu od kościołów historycznych (ewangelicko-augsburski, ewangelicko-reformowany).
Wyznania ewangeliczne są czasem grupami eks-katolickimi (powstałymi w wyniku odejścia od Kościoła rzymskokatolickiego lokalnej wspólnoty lub jej części (zdarza się to w środowisku Odnowy w Duchu Świętym) – w Polsce miało to miejsce np. w Kaliszu ( Kościół Chrześcijański "Miecz Ducha" ), w Gdyni (Centrum Chrześcijańskie "Nowa Fala") czy Kielcach ( Wspólnota Chrześcijańska "Wieczernik" ). Podobne zjawisko miało miejsce w kościele luterańskim z którego odeszła grupa określana mianem Stanowczych Chrześcijan. Grupa eks-katolicka lub eks-luterańska może też przyłączyć się do już istniejącego chrześcijańskiego wyznania (przykładem jest tu post-luterańska społeczność w Ustroniu , wchodząca w skład Wspólnoty Kościołów Chrystusowych ).
[ edytuj ] Zobacz też
- Protestantyzm w Polsce
- Polskie Towarzystwo Hugenockie
- Konfederacja Kościołów Reformowanych w Polsce
- Kościół Zielonoświątkowy w Polsce
- Kościół Ewangeliczny Misja Łaski w Warszawie
- Kościół Boży w Chrystusie
- Chrześcijański Kościół "Miecz Ducha"
- Kościół Adwentystów Dnia Siódmego
- Kościół Adwentystów Dnia Siódmego Ruch Reformacyjny
- Kościół Chrześcijan Baptystów
- Kościół Chrześcijan Dnia Sobotniego
- Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP
- Kościół Ewangelicko-Metodystyczny w RP
- Kościół Ewangelicko-Reformowany w RP
- Kościół Ewangelicznych Chrześcijan
- Kościół Nowoapostolski w Polsce
- Kościół Wolnych Chrześcijan
- Kościół Zborów Chrystusowych
- Kościół Ewangeliczny w RP
- Kościół Nowego Przymierza w Lublinie
- Kościół "Wieczernik" w Kielcach
Przypisy
- ↑ Jay Diamand, Larry Plattner: World Religions and Democracy. 2005 , s. 119.
- ↑ Jerome, Against Vigilantius
- ↑ Jerome, Letter 109
- ↑ William Jones The History of the Christian Church, Ch. IV. , James A. Wylie The History of the Waldenses, Ch. I. , James A. Wylie The History of Protestantism, Vol. I, Book I., Ch. V.
- ↑ ks. Marian Banaszak, Historia Kościoła Katolickiego, t. 2 (średniowiecze), str. 166-7.
- ↑ Popularna Encyklopedia Powszechna (Fogra Oficyna Wydawnicza: Kraków, 1997), t. 19, str. 25.
- ↑ Dwanaście Postulatów Lollardów ( wersja oryginalna w języku angielskim ); ks. Marian Banaszak, ibid., str. 248-9; Popularna Encyklopedia Powszechna (Fogra Oficyna Wydawnicza: Kraków, 1997), t. 19, str. 175 oraz t. 9 (1995), str. 192.
- ↑ ks. Marian Banaszak, ibid., str. 318-20; Popularna Encyklopedia Powszechna (Fogra Oficyna Wydawnicza: Kraków, 1997), t. 16, str. 108.
[ edytuj ] Linki zewnętrzne
- Protestanci.org – Serwis Protestancki
- Świat po protestancku – Bóg, wiara i życie z protestanckiej perspektywy
- DlaJezusa.pl – Baptystyczny Serwis Informacyjny
| Jan Kosek przed komisją hazardową |
|
Nie jestem królem, baronem ani rekinem branży hazardowej; nie posiadam i nigdy nie posiadałem udziałów w spółce posiadającej kasyna - to słowa biznesmena Jana Koska, jakie padły na początku jego wolnej wypowiedzi przed hazardową komisją śledczą. Przesłuchanie odbywało się w Sali Kupieckiej krakowskiego magistratu.
|
| Austria: Ślady zbiorowego grobu z czasów wojny |
|
Austriaccy historycy natrafili na ślad zbiorowego grobu z czasów drugiej wojny światowej pod koszarami w Grazu na południu kraju. Mogą być w nim ciała ponad 80 więźniów obozu koncentracyjnego rozstrzelanych przez SS pod koniec wojny.
|
| Kierowca Mazura: Szef płakał na wieść o zabójstwie Papały |
|
Edward Mazur był zszokowany po zabójstwie Marka Papały, gdy mi o tym mówił, płakał - zeznał w sądzie kierowca Mazura, który widział Papałę półtorej godziny przed śmiercią. Zeznał, że Mazur na wieść o śmierci Papały kazał się zawieźć na miejsce zbrodni.
|
| Zarzut pomocy w kradzieży dla agenta CBA |
|
Agent Centralnego Biura Antykorupcyjnego w rękach świętokrzyskich policjantów i prokuratorów. Jak ustalił reporter RMF FM Maciej Grzyb, 32-letni funkcjonariusz został przesłuchany w prokuraturze w Kielcach. Postawiono mu zarzut pomocy w kradzieży z włamaniem.
|
| Minister zbada sprawę podobną do historii Olewnika |
|
Jeszcze przed końcem marca minister sprawiedliwości Krzysztof Kwiatkowski otrzyma analizę sprawy dotyczącej śmierci Jarosława Ostapkowicza w 1992 r. - poinformował resort sprawiedliwości. Początkowo ministerstwo informowało, że analiza wpłynie jeszcze dziś.
|