Historia malarstwa
Z Wikipedii
Historia malarstwa europejskiego daje się dość jednoznacznie podzielić na poszczególne epoki od czasów prehistorycznych po koniec XIX wieku, podsłuchy który przyniósł niezwykłą różnorodność stylów i kierunków malarskich. Historia dwudziestowiecznego malarstwa to już kilkadziesiąt niezależnych opowieści, działki w szczawnicy łączących się jedynie w niektórych punktach.
Podane poniżej daty są przybliżone, szkoły policealne a każda z nich może być przesunięta o dziesiątki, sypialnie a nawet setki lat, depilacja laserowa zależnie od indywidualnej opinii eksperta lub omawianej części Europy. Epoki malarskie również w sposób oczywisty przechodziły w siebie płynnie i nachodziły na siebie. Poniższe przedziały służą celom orientacyjnym, suknie ślubne a po bardziej precyzyjne omówienie periodyzacji należy się odnieść do konkretnych artykułów.
[ edytuj ] Prehistoria
Malarstwo prehistoryczne zostało odkryte właściwie dopiero w XIX wieku (np. Altamira ), pozycjonowanie i optymalizacja a najbardziej istotne odkrycia pochodzą z XX wieku – np. jaskinia Lascaux ( 1940 ). Najczęstszym tematem malowideł prehistorycznych są zwierzęta i postaci ludzkie, fotele z masażem składające się m.in. w sceny polowań. Malowidła te urzekają swoją siłą i naturalizmem – ale jedynie w przypadku zwierząt: postaci ludzkie są zazwyczaj bardzo uproszczone i zgeometryzowane. Podłożem dla malarstwa była skała jaskiń, monitoring na której prostymi farbami z pigmentów i gliny zarysowywano kontury obiektów, stoły a czasem wypełniano je ziemistymi barwami. Farby nanoszono rękoma, sypialnie za pomocą mchu, szczawnica a czasami pryskano barwnikiem z wydrążonych kości. Do prymitywnych technik malarskich wrócono w XX wieku; niektórzy ekspresjoniści malowali rękami, kamery a Jackson Pollock stosował podobną do wspomnianej wyżej technikę pryskania farbą.
[ edytuj ] Starożytność
Antyk (400 p.n.e. – 400 n.e.) przyniósł udoskonalenie technik malarskich. Pojawiły się też małe szczoteczki z włosia służące do nanoszenia farby, soczewki kontaktowe czyli pędzle. Jednak niewiele z ówczesnych dzieł pozostało do naszych czasów. Powstawały liczne obrazy dekoracyjne, łóżka przedstawiające bóstwa i herosów (także na różnych naczyniach i przedmiotach użytkowych). Istnieją przesłanki świadczące o tym, 436xayyal8 że niektórzy myśliciele greccy rozważali malarską perspektywę .
[ edytuj ] Średniowiecze
.jpg&filetimestamp=20060515231314)
Średniowiecze (400-1350) to czas gwałtownego rozwoju technik malarskich, głównie na desce: tempery , później oleju , a także fresku . Powszechna była tematyka religijna, na wschodzie Europy powstawały doskonałe ikony . Charakterystyczne dla średniowiecza jest hierarchiczne i idealistyczne przedstawianie postaci. Osoby ważniejsze są więc większe. Nie przywiązywano wielkiej wagi do realizmu anatomicznego, stąd liczne przekłamania w proporcjach ciała, "płaskość" postaci i obrazu. Malarstwo uzupełniano chętnie złotem, wykładając złotymi płatkami powierzchnię malowanej deski. Pod koniec średniowiecza lub na początku renesansu pojawił się pejzaż .
[ edytuj ] Renesans
Renesans (1350-1510) był epoką, która przyniosła malarstwu olbrzymią ilość innowacji. Należy wśród nich wymienić przede wszystkim zeświecczenie sztuki, które pozwoliło na udoskonalenie portretu , pejzażu oraz pogłębienie psychologii i symboliki dzieł poza sferę religii. Renesans wprowadził swobodniejszą kolorystykę, ożywił drugi plan na obrazie i zamiłowanie do szczegółu. W tej epoce powstało również malarstwo olejne (przypisuje się je czasem, nie do końca słusznie, Janowi van Eyck ) i upowszechniło się płótno, które to wynalazki umożliwiły delikatniejszy światłocień i pogłębiony modelunek. Niezwykle istotne jest również wprowadzenie perspektywy – pierwsze doświadczenia należały do Paolo Uccello , a perspektywę zbieżną wprowadził na obrazy Piero della Francesca . Renesansowa ideologia skłoniła wielu artystów do tworzenia studiów ciała ludzkiego (np. Leonardo da Vinci ) oraz przyrody (np. Albrecht Dürer ); w tym okresie rozwinęła się również martwa natura . Można właściwie powiedzieć, z wielką przesadą, że dopiero renesans jest czasem powstania malarstwa. Metafizyczna kreacja sztuki właściwa Średniowieczu ustąpiła przed naturalizmem i tendencją do poznawania świata zewnętrznego.
[ edytuj ] Manieryzm i barok
Surowa estetyka renesansu przekształciła się stopniowo w bardziej swobodny manieryzm (1510-1590), aż wreszcie w barok (1590-1680). Malarstwo barokowe jest malarstwem wielkich form (płótna są często wielometrowej długości) o bogatej ornamentyce i potężnej, pełnej rozmachu aranżacji scen religijnych. Charakterystyczne dla baroku są świetliste przestrzenie i wielkie grupy dynamicznych postaci ( El Greco ). Malarze często sięgali do dramatycznych scen z mitologii i historii, jak porwania, rzezie i wojny. Z drugiej strony rozwijała się wtedy martwa natura, często akcentująca przemijanie ziemskich wartości – poprzez umieszczanie na płótnie czaszek lub psujących się owoców.
[ edytuj ] Rokoko
Rokoko (1680-1750) jest często nazywane "lżejszą wersją baroku". Zachowuje bowiem barokowe bogactwo stylu, ale zajmuje się błahą tematyką. Typowe dzieło rokokowe to jasna, delikatnie namalowana scena z życia dworu królewskiego.
[ edytuj ] Klasycyzm
Kontrą dla rokokowego rozpasania był klasycyzm (1750-1800). Chętnie sięgano do sprawdzonych w renesansie motywów antycznych. Przedstawiane wnętrza były surowe, obowiązywała ścisła perspektywa, a postaciami byli często wodzowie i bohaterowie państwowi i mitologiczni. W epoce klasycyzmu unikano swobodnego światłocienia i rozmycia na rzecz wyraźnego kontrastu barwnego ( Jacques-Louis David ).
[ edytuj ] Romantyzm
Rewolucyjne wydarzenia na świecie zmieniły sztukę we wszystkich jej przejawach. Nadeszły czasy romantyzmu (1800-1840). W malarstwie wyraził się on w zamaszystych pociągnięciach pędzla, burzliwej i dramatycznej tematyce oraz zaakcentowaniu osobowości artysty. Często powstawały wielkie ekspresyjne płótna dotyczące aktualnych wydarzeń politycznych ( Eugène Delacroix ) oraz udynamicznione pejzaże (jak u Turnera ). Właśnie w romantyzmie tkwi zalążek przyszłego ekspresjonizmu .
[ edytuj ] Realizm
Niektórzy malarze, zmęczeni gwałtownością i idealizmem romantycznego malarstwa, zapoczątkowali kierunek zwany realizmem (1840-1860), a w niektórych swoich odmianach naturalizmem . Realiści przedstawiali zwykłych ludzi, pogrążonych w codziennej, męczącej pracy, a więc żniwiarzy, kamieniarzy czy robotników. Paleta stała się ciemna i stonowana ( Jean-François Millet ).
[ edytuj ] Symbolizm i Prerafaelici
Równocześnie z realizmem wielu artystów zaczęło sięgać do mitologii, Biblii i własnej wyobraźni w poszukiwaniu symboli odzwierciedlających ich przekonania. Ogólnym określeniem tej tendencji jest symbolizm , a jednym z przejawów tej tendencji byli prerafaelici . Częste u symbolistów są odwołania do postaci biblijnych, religijne napomnienia, złożone obrazy-zagadki i wyraźne podkreślanie intelektualnego charakteru sztuki. Pierwsza fala symbolizmu miała miejsce w latach 1850-1870.Charakterystyczną cechą kierunku była forma wyrazu, którą stanowił szeroko rozumiany "symbol". Tyczyło się to w równiej mierze malarstwa i literatury.
[ edytuj ] Impresjonizm
W tych samych latach grupa francuskich malarzy rozwinęła impresjonizm , którego naczelną ideą była obserwacja otaczającej rzeczywistości pod kątem światła i koloru. Impresjoniści rozbijali obraz na plamy światła, malowali szybkimi pociągnięciami pędzla, zapisując ich chwilowe wrażenie – impresję – którego doznali w danym miejscu przy konkretnym stanie atmosfery. Ideę tę rozwinęli puentyliści , malując przy pomocy olbrzymiej ilości maleńkich plamek, które dopiero oglądane z daleka tworzyły właściwy obraz.
[ edytuj ] Ekspresjonizm, fowizm i postimpresjonizm
Pod koniec XIX wieku wielu malarzy skierowało się również w stronę własnej psychiki, obrazując mroczne strony ludzkiej duszy. Tak narodził się ekspresjonizm , akcentujący osobowość artysty i wyrazisty sposób przelania jej na płótno. Charakterystyczne dla tego kierunku są żywe, zniekształcone formy, liczne przedstawienia śmierci i cierpienia oraz samotności twórcy. Jednym z ważniejszych odłamów ekspresjonizmu jest fowizm , który rezygnuje z problemów metafizycznych, ale pozostaje przy ekspresyjnej barwie obrazu. Postimpresjonizm to zainteresowanie formą obrazu, sposobem nanoszenia farby na płotno. Był to powrót do technik starych mistrzów, przewodził tej tendencji Paul Cezanne . Vincent van Gogh natomiast był zafascynowany drzeworytem japońskim i brakiem cienia w obrazach.
[ edytuj ] Kubizm i abstrakcjonizm
Impresjonistyczne zainteresowanie problemem postrzegania doprowadziło niektórych artystów do chęci doskonalszego pokazania na obrazie trójwymiarowości obiektu. Zbiegło się to z odkryciem prymitywnej sztuki afrykańskiej, która zelektryzowała artystów, z Pablem Picassem na czele. To właśnie ze zderzenia tych tendencji narodził się kubizm , pierwszy silnie zgeometryzowany kierunek malarski. W pierwszych latach XX wieku coraz śmielsze eksperymenty z porzuceniem naturalizmu doprowadziły w końcu do powstania malarstwa abstrakcyjnego . Abstrakcjoniści nie przedstawiali na swoich obrazach obiektów realnie istniejących, lecz skupiali się na konstruowaniu kompozycji obrazu jedynie z plam barwnych.
[ edytuj ] Surrealizm i dadaizm
Z podobnych poszukiwań powstał surrealizm , jeden z najważniejszych kierunków dwudziestowiecznej sztuki. Surrealiści również uznali, że świat widzialny jest niewystarczający dla bogatych możliwości artysty, i skupili się na świecie rzeczy nieistniejących. W przeciwieństwie jednak do abstrakcjonistów, nie były to nie przypominające niczego kształty (zazwyczaj geometryczne), lecz najczęściej znane nam przedmioty umieszczone w nietypowych okolicznościach lub o zmienionych właściwościach. Surrealistyczny z natury jest dadaizm – kierunek bardziej intelektualny niż malarski, którego esencją jest wprowadzenie do sztuki elementu purnonsensu.
[ edytuj ] Inne nurty XX wieku
Wszystkie powstałe od końca XIX wieku kierunki rozwijają się do dzisiaj, dając życie licznym odmianom. Tak narodził się np. ekspresjonizm abstrakcyjny i neofowizm – dzieci ekspresjonizmu. Liczne odnogi abstrakcji są omówione w haśle " malarstwo abstrakcyjne ". Echa surrealizmu widać w tzw. malarstwie metafizycznym oraz realizmie magicznym . Jednak dwa popularne kierunki w powojennym malarstwie XX wieku nie miały swoich bezpośrednich przodków – pop-art i op-art.
Mimo podobnych nazw te dwa nurty nie mają nic wspólnego. Pop-art wynika z inspiracji kulturą popularną i likwiduje indywidualność artysty. Wedle ideologów tego ruchu (na pierwszym miejscu oczywiście Andy Warhol ) sztuką są popularne opakowania, zdjęcia sławnych ludzi, reklamy itp. Twórcy pop-artu powielają popularne obrazy kultury masowej , wychwalając codzienność i zwyczajność.
Op-art to natomiast sztuka optyczna, której celem jest bezpośrednie oddziaływanie na ludzkie oko. Powtarzające się na obrazach motywy geometryczne (można więc odnaleźć tu echo abstrakcjonizmu) mają pobudzać narząd wzroku i mamić go. Niektórzy twórcy op-artu zajmują się złudzeniami optycznymi .
Obecnie malarstwo często łączy się z obiektami tradycyjnie uważanymi za obce malarstwu, jak żwir i piasek; w obrazy wmontowuje się deski i opony. Niektórzy twórcy atakują dwuwymiarowość malarstwa (jak np. Lucio Fontana i jego spacjalizm ). Techniki mechaniczne i elektroniczne pozwoliły na powstanie hiperrealizmu oraz na dużo swobodniejsze tworzenie kolaży i cytatów z innych dzieł, przy czym wielu artystów balansuje na granicy plagiatu, wybierając np. bliski pop-artowi plagiaryzm , będący jedną z twarzy powszechnego obecnie postmodernizmu . Malarstwo końca XX wieku jest często wyrazem określonej ideologii, a nie czystego zamysłu estetycznego, co dramatycznie wpływa na wymagania, jakie stoją przed współczesnym malarzem.
Wydawać by się mogło, że "tradycyjne malarstwo", kojarzone z realistycznym malarstwem figuratywnym, nie ma już swojego miejsca w świecie. Wielu estetyków jest wręcz zdania, że możliwości stojące przed malarstwem wyczerpały się, jako że nie ma już właściwie żadnego pola na innowację. Pogląd ten stoi jednak w sprzeczności w potrzebą twórczości i kreatywności człowieka. Tymczasem, można mnożyć przykłady, iż malarstwo końca XX wieku podejmowało próby powrotu do swoich korzeni, do malarskiego gestu oraz figuratywności.
[ edytuj ] Zestawienie najważniejszych nurtów
Style w malarstwie europejskim:
- sztuka prehistoryczna – malowidła naskalne
- starożytne malarstwo:
- klasyczne malarstwo greckie , rzymskie oraz hellenistyczne
- malarstwo bizantyjskie
- malarstwo wczesnośredniowieczne
- gotyk
- renesans
- manieryzm włoski
- manieryzm niderlandzki
- barok
- rokoko
- klasycyzm
- romantyzm
- eklektyzm oraz historyzm
- Barbizończycy
- akademizm
- Prerafaelici
- realizm oraz naturalizm
- impresjonizm
- neoimpresjonizm
- postimpresjonizm
- symbolizm
- prymitywizm
- secesja
- ekspresjonizm
- fowizm oraz neofowizm
- kubizm
- futuryzm
- konstruktywizm
- dadaizm
- abstrakcjonizm – tamże również linki do różnych odmian abstrakcjonizmu
- surrealizm
- socrealizm
- pop-art
- op-art
- hiperrealizm
- plagiaryzm
Malarstwo pozaeuropejskie:
Zobacz też:
| Przymiarki Obamy do reformy imigracyjnej |
|
Prezydent USA Barack Obama prowadził dziś rozmowy w sprawie reformy imigracyjnej, której celem byłoby uregulowanie statusu imigrantów przebywających nielegalnie w Stanach Zjednoczonych. Obama obiecywał to przed wyborami, ale jego rząd skupiony jest dziś na innych problemach.
|
| Doradca Hall instruował, jak bić dzieci |
|
Politycy SLD żądają odwołania Stanisława Sławińskiego, doradcy minister Katarzyny Hall - dowiedział się portal tvp.info. Powód? Opublikowana przed laty książka, w której napisał, że "klaps powoduje rozładowanie napięcia", a kary fizyczne muszą być wykonywane "ze zwróceniem szczególnej uwagi na niebezpieczeństwo urazów". Sam Sławiński nie ma sobie nic do zarzucenia.
|
| Włochy: "Nie wystarczy spłodzić dzieci..." |
|
Włoski Sąd Najwyższy wydał w czwartek precedensowy wyrok: nielegalni imigranci mogą być wysiedlani z Włoch również wówczas, jeśli ich dzieci uczęszczają do włoskiej szkoły.
|
| Tusk: Gruzja może zawsze liczyć na Polskę |
|
Premier Donald Tusk oświadczył w Tbilisi, że Gruzja może zawsze liczyć na Polskę w wymiarze dwustronnym i globalnym oraz na polskie doświadczenia. Pogratulował też Gruzji sukcesów gospodarczych i osiągnięć w walce z korupcją.
|
| Krzaki marihuany w garażu policjanta w Pucku |
|
Kilkadziesiąt krzaków marihuany odkryła w czwartek policja w garażu w Pucku (Pomorskie). Użytkownikiem pomieszczenia jest 22-letni funkcjonariusz miejscowego komisariatu. Prokuratura zdecydowała o zatrzymaniu policjanta do wyjaśnienia.
|