Herman Van Rompuy
Z Wikipedii
| Herman Van Rompuy | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 31 października 1947 Etterbeek |
| Przewodniczący Rady Europejskiej | |
| Okres urzędowania | od 1 grudnia 2009 |
| Przynależność polityczna | EPP |
| Poprzednik | Fredrik Reinfeldt |
| Premier Belgii | |
| Przynależność polityczna | CD&V |
| Okres urzędowania | od 30 grudnia 2008 do 25 listopada 2009 |
| Poprzednik | Yves Leterme |
| Następca | Yves Leterme |
| Przewodniczący Izby Reprezentantów | |
| Przynależność polityczna | CD&V |
| Okres urzędowania | od 12 lipca 2007 do 30 grudnia 2008 |
| Poprzednik | Herman De Croo |
| Następca | Patrick Dewael |
| Wicepremier, działki w szczawnicy Minister budżetu Belgii | |
| Przynależność polityczna | CVP |
| Okres urzędowania | od września 1993 do lipca 1999 |
| Poprzednik | Mieke Offeciers |
| Następca | Johan Vande Lanotte |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Herman Achille Van Rompuy szkoły policealne Chrysanthi Unicode, sypialnie Doulos SIL, depilacja laserowa Gentium, suknie ślubne GentiumAlt, pozycjonowanie i optymalizacja Code2000, fotele z masażem TITUS Cyberbit Basic, monitoring DejaVu Sans, stoły Bitstream Vera Sans, sypialnie Bitstream Cyberbit, szczawnica Lucida Sans Unicode, kamery Hiragino Kaku Gothic Pro, szczawnica Matrix Unicode"> [ˈɦɛrmɑn vɑn ˈrɔmpœy̆] (ur. 31 października 1947 w Etterbeek ) – belgijski i flamandzki polityk. Były przewodniczący Chrześcijańskiej Partii Ludowej , soczewki kontaktowe wicepremier i minister budżetu w latach 1993–1999, łóżka przewodniczący Izby Reprezentantów od 2007 do 2008. Premier Belgii od 30 grudnia 2008 do 25 listopada 2009. Pierwszy stały przewodniczący Rady Europejskiej od 1 grudnia 2009.
Spis treści |
[ edytuj ] Życie prywatne i wykształcenie
Herman Van Rompuy urodził się w 1947 w Etterbeek . W 1965 ukończył Kolegium Świętego Jana Berchmansa w Brukseli . W 1968 uzyskał licencjat z filozofii na Katolickim Uniwersytecie w Leuven . W 1971 zdobył na tej uczelni tytuł zawodowy magistra ekonomii [1] [2] .
Jest żonaty z Geertrui Windels, 436xayyal8 ma czworo dzieci: Petera (ur. 1980), Zakopane apartamenty Laurę (ur. 1981), Elke (ur. 1983) i Thomasa (ur. 1986) [1] [2] . Jego brat, Eric Van Rompuy, jest również członkiem CD&V, natomiast siostra, Christine Van Rompuy, działa w komunistycznej Belgijskiej Partii Robotniczej (PVDA). Herman Van Rompuy jest autorem licznych publikacji na tematy społeczno-polityczne, jak również aktywnym blogerem oraz twórcą poezji haiku [3] . Uczestniczy w spotkaniach Grupy Bilderberg [4] .
[ edytuj ] Początki działalności politycznej
Po studiach, od 1972 do 1975, pracował jako attaché ds. wewnętrznych w administracji Banku Narodowego Belgii. W latach 1973–1977 był wiceprzewodniczącym młodzieżówki Chrześcijańskiej Partii Ludowej (CVP), w 2001 przekształconej w ugrupowanie pod nazwą Chrześcijańscy Demokraci i Flamandowie (CD&V). Od 1978 wchodzi w skład biura narodowego CD&V [1] [2] .
W latach 1975–1978 był doradcą w gabinecie premiera Leo Tindemansa . Od 1978 do 1980 pracował jako doradca w gabinecie ministra finansów Gastona Geensa . Od 1982 do 1988 pełnił funkcję przewodniczącego CVP w okręgu Brussel-Halle-Vilvoorde. W latach 1980–1988 był dyrektorem Centrum Nauk Politycznych, Ekonomicznych i Społecznych, a do 1987 także profesorem w Wyższej Szkole Handlu w Antwerpii . Od maja 1988 do września 1988 zajmował stanowisko sekretarza stanu ds. finansów i drobnej przedsiębiorczości [1] [2] .
[ edytuj ] Działalność polityczna w latach 1988–2007
Herman Van Rompuy w okresie 1988–1995 wchodził w skład Senatu z ramienia CVP. Od września 1988 do września 1993 stał na czele Chrześcijańskiej Partii Ludowej. Od września 1993 do lipca 1999 zajmował stanowisko wicepremiera i ministra budżetu w gabinecie Jeana-Luka Dehaene . W 1999 jego partia przegrała wybory parlamentarne i znalazła się w opozycji [1] [2] .
W 1995 Herman Van Rompuy wszedł w skład Izby Reprezentantów, uzyskiwał reelekcję w 1999, 2003 i 2007. W styczniu 2004 został mianowany ministrem stanu (tytuł przyznawany przez monarchę w uznaniu zasług) [1] [2] .
12 lipca 2007 został wybrany na przewodniczącego Izby Reprezentantów , którym pozostał do czasu objęcia teki premiera. 29 sierpnia 2007 król Albert II powierzył mu misję prowadzenia rokowań koalicyjnych (explorateur) w czasie kryzysu politycznego, jaki nastąpił w Belgii po czerwcowych wyborach parlamentarnych . Celem było kontynuowanie negocjacji i doprowadzenie do porozumienia partii walońskich i flamandzkich w sprawie utworzenia wspólnego rządu [1] [2] [5] . Herman Van Rompuy złożył królowi raporty ze swoich działań 3 września i 10 września 2007 [6] . 29 września 2007 przedstawił raport końcowy, po czym Albert II zwolnił go z misji negocjatora i powierzył misję stworzenia rządu Yves'owi Leterme [7] .
[ edytuj ] Premier Belgii
Kolejny kryzys polityczny wybuchł w Belgii w grudniu 2008, gdy Yves Leterme został oskarżony o rzekome próby wpływania na sędziów prowadzących proces dotyczący sprzedaży banku Fortis grupie BNP Paribas . 19 grudnia premier, razem z całym gabinetem, podał się do dymisji [8] [9] . 22 grudnia Albert II przyjął jego rezygnację i poprosił o pełnienie obowiązków szefa rządu do momentu sformowania nowego gabinetu. Były premier Wilfried Martens został mianowany negocjatorem (explorateur) w celu prowadzenia rozmów na temat wyboru nowego premiera i stworzenia rządu. Przekonał on Hermana Van Rompuya do objęcia tego stanowiska. Albert II po uzyskaniu raportu 28 grudnia 2008 powierzył przewodniczącemu niższej izby parlamentu [10] .
30 grudnia 2008 Herman Van Rompuy porozumiał się z liderami pięciu partii politycznych ( CD&V , CdH , Open VLD , MR , PS ), tworzącymi dotychczasową koalicję rządzącą, w sprawie jej dalszego utrzymania oraz kontynuacji prac gabinetu w prawie niezmienionym składzie. 30 grudnia 2008 Albert II mianował Hermana Van Rompuya nowym premierem Belgii i zaprzysiągł jego rząd [11] [12] .
[ edytuj ] Przewodniczący Rady Europejskiej
W listopadzie 2009, po ostatecznej ratyfikacji traktatu lizbońskiego , premier Belgii zaczął być wymieniany jako jeden z głównych kandydatów do obsadzenia ustanowionego przez ten traktat stanowiska przewodniczącego Rady Europejskiej. Według doniesień prasowych jego osoba została zaakceptowana przez Francję oraz Niemcy , które chciały widzieć na tym stanowisku polityka z mniejszego państwa UE o dużych zdolnościach organizatorskich i koncyliacyjnych. Było to stanowisko przeciwne wobec Wielkiej Brytanii , mającej forsować kandydaturę byłego premiera Tony'ego Blaira . Szwecja , sprawująca przewodnictwo w UE , dążyła, by wybór przewodniczącego odbył się na zasadzie konsensusu zamiast na drodze głosowania, co przewidywał traktat. W tym celu w dniach poprzedzających wybór rozpoczęła konsultacje z szefami państw i rządów. Herman Van Rompuy potwierdził oficjalnie wolę ubiegania się o urząd [13] [14] .
19 listopada 2009 na specjalnym szczycie w Brukseli szefowie państw i rządów UE w drodze porozumienia wybrali Hermana Van Rompuya na pierwszego stałego przewodniczącego Rady Europejskiej [15] . Urząd ten objął 1 grudnia 2009, tj. w dniu wejścia w życie traktatu lizbońskiego [16] [17] .
W związku wyborem 25 listopada 2009 Herman Van Rompuy złożył na ręce króla dymisję ze stanowiska szefa belgijskiego rządu. Tego samego dnia Albert II nowym premierem kraju mianował Yves'a Leterme [18] [19] .
[ edytuj ] Skład rządu
- premier: Herman Van Rompuy (CD&V)
- wicepremier, minister finansów i reform instytucjonalnych: Didier Reynders (MR)
- wicepremier, minister spraw społecznych i zdrowia publicznego: Laurette Onkelinx (PS)
- wicepremier, służb i przedsiębiorstw publicznych: Steven Vanackere (CD&V)
- wicepremier, minister budżetu: Guy Vanhengel (Open VLD), powołany 17 czerwca 2009
- wicepremier, minister zatrudnienia i równouprawnienia: Joëlle Milquet (cdH)
- minister spraw zagranicznych: Karel De Gucht (Open VLD), od 17 czerwca 2009 Yves Leterme (CD&V)
- minister sprawiedliwości: Stefaan De Clerck (CD&V)
- minister obrony: Pieter De Crem (CD&V)
- minister emerytur i aglomeracji: Marie Arena (PS), od 17 czerwca 2009 Michel Daerden (PS)
- minister klimatu i energii: Paul Magnette (PS)
- minister współpracy na rzecz rozwoju: Charles Michel (MR)
- minister małej i średniej przedsiębiorczości, rolnictwa, nauki: Sabine Laruelle (MR)
- minister spraw wewnętrznych: Guido De Padt (Open VLD), od 17 czerwca 2009 Annemie Turtelboom (Open VLD)
- minister przedsiębiorczości i uproszczenia: Vincent Van Quickenborne (Open VLD)
[ edytuj ] Wybrane publikacje
Herman Van Rompuy jest autorem licznych artykułów na tematy społeczne, polityczne i gospodarcze, a także autorem 6 książek [1] [2] :
- De kentering der tijden (Zmiana czasu), 1979
- Hopen na 1984 (Nadzieja po 1984), 1984
- Het christendom. Een moderne gedachte (Chrześcijaństwo. Nowoczesny pomysł), 1990
- Vernieuwing in hoofd en hart. Een tegendraadse visie, 1998
- De binnenkant op een kier. Avonden zonder politiek (Wieczory bez polityki), 2000
- Dagboek van een vijftiger, 2004
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Herman Van Rompuy – President de la Chambre ( fr. ). Profil na stronie parlamentu. [dostęp 25 listopada 2009].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Biografie ( ang. ). Herman Van Rompuy – strona oficjalna. [dostęp 19 listopada 2009].
- ↑ Profile: Herman van Rompuy ( ang. ). BBC News, 13 listopada 2009. [dostęp 19 listopada 2009].
- ↑ Premier steekt nek uit op Bilderberg-diner ( niderl. ). De Tijd, 14 listopada 2009. [dostęp 20 listopada 2009].
- ↑ Royal Scout Keeps a Low Profile, Brussels Recalls Ambassador in Paris ( ang. ). The Brussels Journal, 31 sierpnia 2007. [dostęp 19 listopada 2009].
- ↑ Van Rompuy maandag naar paleis voor tussentijds verslag ( niderl. ). De Standaard, 7 września 2007. [dostęp 19 listopada 2009].
- ↑ Leterme krijgt hulp van Van Rompuy ( niderl. ). De Standaard, 30 września 2007. [dostęp 19 listopada 2009].
- ↑ http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/7792533.stm ( ang. ). BBC News, 19 grudnia 2008. [dostęp 19 listopada 2009].
- ↑ Premier Belgii podał się do dymisji po zarzutach w sprawie jego działań wobec Fortis Banku ( pol. ). psz.pl, 20 grudnia 2008. [dostęp 19 listopada 2009].
- ↑ Belgian king asks Van Rompuy to form government ( ang. ). Reuters, 28 grudnia 2008. [dostęp 19 listopada 2009].
- ↑ New Belgian leader takes office ( ang. ). BBC News, 30 grudnia 2008. [dostęp 19 listopada 2009].
- ↑ Belgium's Herman Van Rompuy Named PM After Coalition Deal ( ang. ). The Post Chronicle, 30 grudnia 2008. [dostęp 19 listopada 2009].
- ↑ Leaders of 27-nation bloc set to pick first president ( ang. ). France24, 19 listopada 2009. [dostęp 19 listopada 2009].
- ↑ Prezydent UE z małego kraju? ( pol. ). rp.pl, 19 listopada 2009. [dostęp 19 listopada 2009].
- ↑ Herman Van Rompuy został pierwszym prezydentem UE ( pol. ). gazeta.pl, 19 listopada 2009. [dostęp 19 listopada 2009].
- ↑ Implementation of the Treaty of Lisbon ( ang. ). Council of the European Union, 1 grudnia 2009. [dostęp 1 grudnia 2009].
- ↑ EU president takes office as Lisbon Treaty enters force ( ang. ). AFP, 1 grudnia 2009. [dostęp 1 grudnia 2009].
- ↑ Belgia. Leterme wraca na stanowisko premiera ( pol. ). wyborcza.pl, 25 listopada 2009. [dostęp 25 listopada 2009].
- ↑ Leterme becomes PM for second time ( ang. ). France24, 25 listopada 2009. [dostęp 25 listopada 2009].
[ edytuj ] Linki zewnętrzne
| Jest wyrok ws. wypadku śmigłowca z Millerem |
|
Ppłk Marek Miłosz - pilot śmigłowca, który w 2003 r. awaryjnie lądował z premierem Leszkiem Millerem na pokładzie, został uniewinniony.
|
| IPN: Będzie ekshumacja zwłok Pyjasa |
|
Będzie ekshumacja ciała Stanisława Pyjasa - poinformował dziś Instytut Pamięci Narodowej. Od rana w krakowskim oddziale IPN trwała narada prokuratorów, którzy podjęli ostateczną decyzję w tej sprawie.
|
| 100 proc. Litwinów źle ocenia Sejm i rząd! |
|
Prawie 100 procent Litwinów uważa, że Sejm i rząd w ich kraju pracują źle - wynika z sondażu instytutu Prime Consulting, którego rezultaty opublikowano dziś w tygodniku "Veidas".
|
| Ashton: Wolna Palestyna to bezpieczny Izrael |
|
Pokój na Bliskim Wschodzie jest najlepszym antidotum na ideologię radykalnych ugrupowań i ekstremizm, który rozwija się na palestyńskich gruzowiskach i w obozach dla uchodźców - pisze w "New York Timesie" Catherine Ashton, szefowa dyplomacji Unii Europejskiej.
|
| Szmajdziński: To ja jestem kandydatem SLD |
|
Wicemarszałek Sejmu Jerzy Szmajdziński odnosząc się do spekulacji, że lewica może jeszcze w wyborach prezydenckich poprzeć Andrzeja Olechowskiego, powiedział, że to on sam jest kandydatem SLD i nie ma co do tego wątpliwości.
|