Gitara elektryczna
Z Wikipedii
_-_with_hint_lines_and_numbers.png&filetimestamp=20090221004917)
1. Główka: 1.1 maszynki strojnikowe (klucze); 1.2 pokrywa nakrętki regulacyjnej pręta regulacyjnego; 1.4 prowadnica; 1.3 siodełko szyjki.
2. Gryf (szyjka): 2.1 podstrunnica; 2.2 markery; 2.3 progi; 2.4 łączenie gryfu z korpusem.
3. Korpus: 3.1 przetwornik "Neck" (przygryfowy); 3.2 przetwornik "Bridge" (przymostkowy); 3.3 siodełka mostka; 3.4 mostek; 3.5 mikrostroiki; 3.6 ramię "tremolo" (wajcha); 3.7 przełącznik przetworników; 3.8 potencjometry głośności i barwy dźwięku; 3.9 gniazdo wyjścia; 3.10 uchwyty paska.
4.Struny: 4.1 struny basowe; 4.2 struny wiolinowe.
Gitara elektryczna - gitara , podsłuchy w której drgania stalowej struny umieszczonej w polu magnetycznym są przekształcane w zmiany napięcia elektrycznego za pomocą przetwornika elektromagnetycznego.
Spis treści |
[ edytuj ] Historia gitary elektrycznej
Historia gitary elektrycznej sięga roku 1931 , działki w szczawnicy w którym George Beauchamp stracił pracę u producenta gitar National. Pozostając w domu, szkoły policealne eksperymentował całe tygodnie przy stole kuchennym, sypialnie używając prostych narzędzi i materiałów znalezionych w domu: kawałków drutu, depilacja laserowa magnesów itp., suknie ślubne skonstruował pierwszy przetwornik gitarowy. Już wcześniej, pozycjonowanie i optymalizacja w roku 1925 , fotele z masażem pragnąc wzmocnić dźwięk gitary, monitoring Beauchamp eksperymentował bezowocnie z igłą gramofonu. Wynaleziony przez niego i później opatentowany przetwornik został użyty w pierwszej gitarze elektrycznej.
Została ona zbudowana w ciągu jednego wieczoru przez przyjaciela Beauchampa, stoły Paula Bartha, sypialnie lutnika pracującego dla National, szczawnica na tym samym kuchennym stole, kamery przy którym pracował Beauchamp. Z prototypem pierwszej gitary elektrycznej nazwanej "patelnią" (The Frying Pan) wynalazcy udali się do Adolpha Rickenbackera i namówili go do współpracy przy produkcji instrumentu. Ze względu na powszechnie znane nazwisko (był on kuzynem asa lotnictwa z czasów pierwszej wojny światowej , szczawnica Eddiego Rickenbackera ) firmę nazwano Rickenbacker. Firma później produkowała do dziś bardzo cenione gitary basowe . "Patelnia" okazała się wielkim sukcesem, soczewki kontaktowe choć stosowano ją prawie wyłącznie jako gitarę hawajską .
Sukces gitary The Frying Pan zachęcił innych producentów do podobnych przedsięwzięć. Producent instrumentów muzycznych, łóżka Gibson , 436xayyal8 stworzył zespół pracujący nad konstrukcją przetwornika podobnego do tego Beauchampa. W wyniku prac w 1935 powstała słynna gitara elektryczna ES-150 (od Electric Spanish Guitar). Była to gitara z pudłem rezonansowym, Zakopane apartamenty z charakterystycznymi dla instrumentów smyczkowych otworami po obu stronach nasady gryfu. Posiadała też zestaw przetworników nowej konstrukcji.
Gitara ta osiągnęła wielką popularność. Od początku sprzedawała się w dużych ilościach. Jednymi z pierwszych posiadaczy byli Charlie Christian , gitarzysta big bandu Benny'ego Goodmana i jego przyjaciel, bluesman T-Bone Walker . Christian praktycznie z dnia na dzień awansował na frontmana w orkiestrze, definiując brzmienie gitary jazzowej na całe następne dziesięciolecie. T-Bone Walker stał się wzorem dla bluesmanów oraz gitarzystów rockowych .
Mimo niewątpliwego sukcesu, ES-150 sprawiała pewne problemy: powstawały niepożądane wibracje, przydźwięki, sprzężenia zwrotne i inne wady dźwięku. Inżynierowie Gibsona mieli problemy z identyfikacją ich źródeł. Nieoczekiwane rozwiązanie przedstawił wynalazca i gitarzysta Les Paul . Jego pomysłem była gitara pozbawiona pudła rezonansowego. Les Paul nazwał ją The Log, czyli belka, lub deska. Co prawda na frontowej części znalazły się otwory podobne do takich jak w ES-150, lecz były to tylko atrapy. Dla Gibsona takie rozwiązanie okazało się zbyt radykalne i projekt został zarzucony. Energia konstruktorów Gibsona została skierowana w kierunku ulepszenia ES-150.
W 1949 inny producent gitar, Leo Fender , zadebiutował na rynku pierwszą komercyjną gitarą bez pudła rezonansowego, początkowo zwaną Esquire. Później nazwę zmieniono na Broadcaster, by ostatecznie nazwać ją Telecaster. Gitara ta, posiadająca dwa przetworniki typu single-coil, trójpozycyjny przełącznik wybierający przetwornik lub ich kombinacje i 2 potencjometry (regulujące głośność i ton), jest produkowana do dziś praktycznie w niezmienionej formie. Telecaster, wygodny w grze, stał się gitarą popularną wśród muzyków jazzowych i country , a od połowy lat pięćdziesiątych także rock-and-rollowych .
Gibson, przekonany sukcesem Fendera, zdecydował się wrócić do pomysłu gitary bez pudła. Do współpracy zaprosił wcześniejszego pomysłodawcę i tak powstał w 1952 jeden z najsłynniejszych i produkowany do dziś modeli, którego nazwa uhonorowała wynalazcę, Les Paula. Gibson Les Paul cechował się ciepłym i łagodnym brzmieniem i był bardzo wygodny w grze. Wkrótce też, mimo wygórowanej ceny, stał się bardzo popularny.
Gibson ostatecznie poradził sobie też z problemami gitary ES. Jej nowy model ES-355, ze zmniejszonym pudłem (półpudłem), został rozsławiony przez prekursora rock'n'rolla Chucka Berry'ego .
W początku lat 60. pojawiła się gitara, która pobiła później popularnością wszystkie wcześniejsze. W pierwszych latach produkcji uważana była jednak za model tańszy i mniej profesjonalny od np. Jaguara - było to rozwinięcie Fendera Telecastera, model Stratocaster . Gitara posiadała trzy zestawy przetworników, które mogły być uruchamiane w pięciu kombinacjach. Ze względu na swą cenę, jak i wyjątkową elastyczność kształtowania dźwięku stała się najczęściej wybieraną gitarą. Fender sprzedał jej setki tysięcy sztuk. Powstało też wiele klonów, idących zapewne w miliony sztuk. Tym, kim dla ES-155 był Charlie Christian i dla ES-355 Chuck Berry , dla Stratocastera został Jimi Hendrix który wypromował tę gitarę w większym stopniu niż ktokolwiek inny. Z kolei pierwszym jej użytkownikiem w Europie był Hank Marvin ( The Shadows ), dla którego Stratocastera ze Stanów Zjednoczonych przywiózł Cliff Richard [1] .
Ciekawe są losy gitar Gibsona Flying V (Latające V), Explorera oraz Moderne . Gdy nastąpiła ich premiera w 1962 gitary trafiły w "próżnię". Dopiero ponad 10 lat później doceniony został ich futurystyczny kształt i ostre brzmienie. Stały się potem nieodłącznym atrybutem muzyki heavy metal .
[ edytuj ] Zasada działania
Zasada działania gitary elektrycznej opiera się na przetwornikach elektromagnetycznych . Wewnątrz przetwornika znajdują się pojedyncze magnesy w kształcie walca, na które nawinięta jest cewka z bardzo cienkiego drutu. Całość umieszczona jest tuż pod strunami. Wskutek drgań metalowych strun znajdujących się w stałym polu magnetycznym magnesów przetwornika w cewce indukuje się napięcie, które jako sygnał wyjściowy z gitary przekazywany jest do wzmacniacza, tam zaś przetwarzany i wzmacniany, często również poddany przesterowaniu .
W przypadku gitar elektrycznych, w których są dwie lub trzy przystawki, brzmienie można zmieniać za pomocą 3- lub 5-stopniowego przełącznika znajdującego się przy potencjometrach gitary. Przełącznika tego nie ma, gdy przystawka jest jedna.
[ edytuj ] Modele specjalne
Wielu instrumentalistów poszukuje swojego własnego brzmienia, mają swoje preferencje jeśli chodzi o kształt, brzmienie i inne cechy instrumentu. Konstruowane dla nich gitary miewają niekiedy oryginalną postać: instrumentu dwu- lub trójgryfowego, o nietypowym stroju lub brzmieniu, często używane dla nagrania jednego utworu. Inne, jak gitary Carlosa Santany , starannie wykonywane są przez firmę PRS specjalnie dla niego. Dwugryfowa gitara była podstawowym instrumentem Johna McLaughlina w czasie jego gry w The Mahavishnu Orchestra . Jeszcze innym przypadkiem jest gitara Red Special należąca do Briana Maya z grupy Queen , którą wykonał z pomocą ojca będąc jeszcze nastolatkiem.
Szczególnym przykładem specjalnego modelu gitary są instrumenty produkowane przez firmę Novax . Projektanci tego instrumentu podczas badań nad zależnością rozłożenia progów na gryfie a strojeniem gitary odkryli, iż by strojenie gitary było poprawniejsze, progi nie powinny być rozmieszczone równolegle względem siebie. Ponadto w innym eksperymencie wykazano, iż by uzyskać gitarę strojącą idealnie, progi (w postaci miniprogów) muszą być rozłożone dla każdej struny indywidualnie, gdyż w związku z różną grubością strun, ich naciągiem i amplitudą drgań progi nie utworzą linii prostej w żadnej pozycji, zatem rozłożenie progów znane z "klasycznej" gitary, jest kompromisem, takim by możliwości wykonawcze instrumentu były jak najszersze zaś strojenie instrumentu optymalne.
Przypisy
- ↑ The history of the Fender Stratocaster ( ang. ). www.guitarmasterclass.net. [dostęp 2009-11-16].
| Francja: Klęska partii Sarkozy'ego w wyborach lokalnych |
|
Partia prezydenta Francji Nicolasa Sarkozy'ego będzie kontrolować tylko 3 z 26 regionów metropolitalnych, podczas gdy lewica przejęła aż 23 - wskazują opublikowane dziś ostateczne wyniki niedzielnej drugiej tury wyborów regionalnych.
|
| Nietypową studnię sprzed 1000 lat odkryto w Chinach |
|
Archeolodzy odkryli w południowo-wschodnich Chinach niezwykłą studnię sprzed około 1000 lat - informuje serwis internetowy Crienglish.
|
| Gowin: Remis ze wskazaniem na Sikorskiego |
|
Od początku deklarowałem, że zagłosuję na Radosława Sikorskiego. Myślę, że wczorajsza debata była takim remisem ze wskazaniem na Sikorskiego, więc utwierdziłem się w przekonaniu o dokonaniu dobrego wyboru - mówił w Kontrwywiadzie RMF FM Jarosław Gowin.
|
| Niemcy: Zmarł Wolfgang Wagner |
|
Wolfgang Wagner, wnuk słynnego niemieckiego kompozytora Ryszarda Wagnera i wieloletni dyrektor prestiżowego dorocznego festiwalu wagnerowskiego w Bayreuth, zmarł w niedzielę w wieku 90 lat - poinformowano dziś na stronie internetowej festiwalu.
|
| Izrael odpowiedział atakiem na palestyński ostrzał |
|
Izraelskie samoloty zbombardowały w nocy z niedzieli na poniedziałek cele w południowej części Strefy Gazy - poinformowały źródła palestyńskie. Do ataku doszło po ostrzale rakietowym ze Strefy.
|