Anatolij Piepielajew
Z Wikipedii
Anatolij Piepielajew, podsłuchy ros. Анатолий Николаевич Пепеляев (ur. 15 lipca 1891 w Tomsku , działki w szczawnicy zm. 14 stycznia 1938 w Nowosybirsku ) — rosyjski generał, szkoły policealne dowódca ostatniej kampanii wojsk Białych przeciwko bolszewikom w Rosji .
Piepielajew urodził się w rodzinie carskiego generała Nikołaja. W latach 1902-1908 uczył się w szkole chorążych (kadetów) w Omsku , sypialnie a następnie wstąpił do wyższej szkoły wojskowej w Petersburgu, depilacja laserowa którą ukończył w 1910 w stopniu podporucznika i rozpoczął służbę w armii carskiej. W czasie I wojny światowej walczył na froncie zachodnim, suknie ślubne m.in. na Mazowszu pod Przasnyszem i Działdowem . Otrzymał szereg orderów , pozycjonowanie i optymalizacja w tym order św. Jerzego IV klasy, fotele z masażem a także awans na podpułkownika. Po rewolucji październikowej wrócił do Tomska i 27 maja 1918 został przywódcą udanego antybolszewickiego powstania w tym mieście, monitoring skorelowanego z serią powstań w innych miastach Syberii . Następnie zorganizował i objął dowództwo 1. Środkowosyberyjskiego Korpusu Strzeleckiego, stoły na czele którego zdobył szereg miast, sypialnie m.in. Krasnojarsk i Czytę . Za te sukcesy otrzymał Order św. Jerzego III klasy i awans na generała -majora (najniższy stopień generalski w Rosji) w wieku 27 lat. Po rozbiciu bolszewików w południowej Syberii, szczawnica zawrócił na zachód i w październiku 1918 dotarł na Ural . Wypełniając rozkazy admirała Kołczaka i swojego brata Wiktora, kamery który był premierem w rządzie Kołczaka, szczawnica zdobył 24 grudnia Perm rozbijając wcześniej znaczne siły bolszewickie, soczewki kontaktowe za co został promowany na generała-porucznika. W czasie ofensywy wiosną 1919, łóżka dowodząc północną grupą armii Kołczaka, 436xayyal8 osiągnął największy postęp w natarciu na całym froncie, Zakopane apartamenty czego uwieńczeniem było zdobycie 2 czerwca miasta Głazow nad rzeką Wiatką . Jednak wobec ogólnego załamania natarcia Kołczaka, Piepieliajew wkrótce zmuszony był zawrócić na wschód. Następnie jako dowódca nowej 1. Armii stopniowo wycofywał się wraz z całą armią Kołczaka. Pomimo dość długiej obrony Tobolska i Tomska przez generała, nie zdołał on zatrzymać bolszewickiej ofensywy. W grudniu 1919 wystąpił przeciwko generałowi Sacharowowi - głównemu dowódcy armii Kołczaka i przeciw samemu Kołczakowi, oskarżając ich o oddanie bolszewikom Omska. Konflikt doprowadził do dymisji Sacharowa. Po ostatecznym rozbiciu armii Kołczaka pod koniec grudnia, chory na tyfus Piepielajew został ewakuowany do Wierchnieudinska ( Ułan Ude , gdzie w marcu 1920 zorganizował oddział partyzancki, z którym przedostał się w rejon Czyty, a następnie w kwietniu do Mandżurii . Tam pracował jako cieśla, furman, tragarz i rybak by utrzymać rodzinę. Latem 1922 wyjechał do Władywostoku i zaczął organizować wyprawę wojskową celem wsparcia trwającego wówczas antybolszewickiego powstania Jakutów . Oddział Piepielajewa liczył ponad 700 żołnierzy i miał dwa ciężkie karabiny maszynowe. Na początku września jego oddziały wysadziły desant na brzegach Morza Ochockiego zajmując m.in. miasto Ochock i Ajan na Kołymie . Do końca grudnia prowadził utarczki z partyzantami i małymi oddziałami regularnej armii bolszewickiej, a w styczniu 1923 rozpoczął pochód na Jakuck . W tym czasie powstanie jakuckie było już w zasadzie stłumione, o czym Piepielajew prawdopodobnie nie wiedział. Zdawał sobie jednak sprawę, że wobec zdobycia przez bolszewików ostatniego bastionu białych Władywostoku 25 X 1922 i braku własnych statków jego siły nie mają się dokąd wycofać. W połowie lutego jego odziały zostały zatrzymane, a 1-2 marca rozbite koło wsi Amga w pobliżu Jakucka. Była to ostatnia bitwa sił Białych z bolszewikami w Rosji. Resztki oddziałów Białych zbiegły do Ochocka i Ajanu, gdzie w lipcu desant bolszewików z Władywostoku zmusił Piepielajewa do kapitulacji 17 lipca 1923.
Generał Piepielajew został początkowo skazany na karę śmierci, jednak po wystosowaniu przez niego prośby o łaskę złagodzono mu karę do 10 lat więzienia. Odbył ją w więzieniu w Jarosławiu . W 1932 otrzymał kolejny wyrok trzech lat; na wolność wyszedł 6 czerwca 1936. Miał obowiązek zamieszkania w Woroneżu , gdzie pracował jako stolarz. W sierpniu 1937 aresztowany powtórnie, skazany w grudniu tegoż roku na karę śmierci w Nowosybirsku. Pochowany w nieznanym miejscu.
[ edytuj ] Bibliografia
| Jan Kosek przed komisją hazardową |
|
Nie jestem królem, baronem ani rekinem branży hazardowej; nie posiadam i nigdy nie posiadałem udziałów w spółce posiadającej kasyna - to słowa biznesmena Jana Koska, jakie padły na początku jego wolnej wypowiedzi przed hazardową komisją śledczą. Przesłuchanie odbywało się w Sali Kupieckiej krakowskiego magistratu.
|
| Austria: Ślady zbiorowego grobu z czasów wojny |
|
Austriaccy historycy natrafili na ślad zbiorowego grobu z czasów drugiej wojny światowej pod koszarami w Grazu na południu kraju. Mogą być w nim ciała ponad 80 więźniów obozu koncentracyjnego rozstrzelanych przez SS pod koniec wojny.
|
| Kierowca Mazura: Szef płakał na wieść o zabójstwie Papały |
|
Edward Mazur był zszokowany po zabójstwie Marka Papały, gdy mi o tym mówił, płakał - zeznał w sądzie kierowca Mazura, który widział Papałę półtorej godziny przed śmiercią. Zeznał, że Mazur na wieść o śmierci Papały kazał się zawieźć na miejsce zbrodni.
|
| Zarzut pomocy w kradzieży dla agenta CBA |
|
Agent Centralnego Biura Antykorupcyjnego w rękach świętokrzyskich policjantów i prokuratorów. Jak ustalił reporter RMF FM Maciej Grzyb, 32-letni funkcjonariusz został przesłuchany w prokuraturze w Kielcach. Postawiono mu zarzut pomocy w kradzieży z włamaniem.
|
| Minister zbada sprawę podobną do historii Olewnika |
|
Jeszcze przed końcem marca minister sprawiedliwości Krzysztof Kwiatkowski otrzyma analizę sprawy dotyczącej śmierci Jarosława Ostapkowicza w 1992 r. - poinformował resort sprawiedliwości. Początkowo ministerstwo informowało, że analiza wpłynie jeszcze dziś.
|